افسوس که غصه ناتوان ساخت مرابر بستر ناتوانی انداخت مرا امروز چنان شدم که بر بالینم صد بار اجل آمدونشناخت مرا

عشق از دوستی پرسید فرق من و تو چیست؟

دوست گفت :

من دیگران رابا سلامی آشنا کنم تو با نگاه من آنان رابا دروغ میکنم توبامرگ

به گل گفتم عشق چیست ؟                      گفت از من خشبوتراست

به پروانه گفتم عشق چیست؟                   گفت ازمن زیباتر است

به شمع گفتم عشق چیست؟                  گفت از من سوزان تر است

به عشق گفتم آخر توچیستی؟                 گفت من نگاهیی بیش نیستم

با عشق زمان فراموش میشود 

                                                          بازمان عشق

نگاهم کرد

                 درنگاهش خندیدم نگاش کردم

نگاهم کرد

                در نگاهش هزار نغمه صدا خواندم

نگاهم کرد

              پنداشتم که دوستم دارد به دنبالش رفتم

نگاهم کرد

              اما بعدها فهمیدم که فقط نگاهم کرد

                                                            فقط نگاهم کرد..!!

خواستم ........

         زندگی کنم راهم را بستند

        شعر بگویم گفتند عارفانه است

       راست بگویم گفتند دروغ است

       گریه کنم گفتند کودکانه است

      عاشق شدم گفتند گناه است

      ستایش کنم گفتند فراغت است

     و حالا سکوت کردم میگویند عاشق است

دختری به پسر گفت آیا او قشنگم

پسر گفت نه

پرسیددوست داره تا ابدبا اون باشه

پسرگفت نه

پرسید اگه اون بمیره گریه میکنی

پسرگفت نه

دختر در حالی که چشماش پر اشک بود خواست بره

پسر بازوشو گرفت نگاهش کرد گفت

تو قشنگ نیستی بلکه زیبای

من دوست ندارم تا ابدبا توباشم من نیاز دارم که تا ابد با تو باشم

اگه تو بیمیری من گریه نمیکنم منم میمیرم

گفت میدونی رفاقت چه قدر به حماقت نزدیکه

گفتم به صداقت چطور

گفت اونم نوعی حماقته

گفتم حاضرم رفاقتو با همه حماقتم بخرم اگه یه جو صداقت توش باشه

امروز که محتاج توام جای تو خالیست

                                      فردا که بیایی از من اثری نیست

 نبودن هیچ گاه به تلخی فراموش کردن بودن نیست